ای دل خسته گرت عقده عالم به گلوست داستان تو وغم صحبت سنگ است و سبوست آستان بوس حرم باش و بپرس از در دوست این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست این چه شمعی است که جانها همه پروانه اوست